"Soms begint ze in m'n hart te zingen, waar het nacht was heeft ze lichtjes aangedaan"

 Moppie en MiniMoppie

Maandag 16 mei om 10.28 uur lag ze in onze armen. Moppie is een geweldige grote zus, ze lijkt verslaafd aan kusjes geven en troost haar, terwijl ze nooit tegen huilende kindjes kon. En MiniMoppie is met recht een miniversie van haar zus, we spelen de hele dag "zoek de tien verschillen" en kunnen ze niet vinden. Letterlijk en figuurlijk is ons Grote Geluk verdubbeld.

Dinsdag werd onze Moppie alweer twee jaar oud! Wat een heerlijke, bijdehante en gezellige leeftijd! Ze heeft overal een weerwoord op en kan heel goed verwoorden wat ze – niet – wil. Als ik een tweede hapje van mijn boterham neem, terwijl mijn mond nog niet (helemaal) leeg is, zegt ze: "Nee mama, xe9xe9n tehelijk (tegelijk)!" Of als ik aan de smartcard van de digitale tv kom (omdat zij hem weer eruit heeft gehaald toen ik even niet keek) zegt ze: "Nee mama, niet aankomen, in de hoek! Hepe?! (begrepen?)"

Maar ik dwaal af van haar tweede verjaardag. Sinds twee weken slaapt ze in haar nieuwe kamer met een heus groot bed en omdat ze niet bij de deurkruk kan, klopt ze op de deur als ze 's morgens wakker wordt. Dinsdagochtend hoorden we een kikje en liepen we vlug naar beneden, zodat ze nog in bed zou liggen. Met een ingepakte Dikkie Dik-knuffel kwamen haar kamertje binnen en zongen zachtjes 'lang zal ze leven'. De eerste keer was ze nog slaapdronken, de tweede keer zong ze hard mee en klapte en danste er meteen bij. Toen ze het cadeautje uitpakte, had ze 2 glimmende oogjes en knuffelde ze Dikkie Dik meteen helemaal plat. Ze is, doordat we elke ochtend uit het dikke verjaardagsboek van de desbetreffende poes lezen, een enorme fan van de stoute poes. Dikkie Dik eet veel te veel taart, klimt op het dak, pikt de kattenbrokjes, likt aan de zeep, enz, enz.

Vervolgens naar beneden voor een speciaal verjaardagsontbijt met chocoladehagelslag! Dat mag normaal alleen met kerstmis (ze is nogal een chocoholic. Ja, nu al!). En lekker iepe-appel erbij (sinaasappelsap). En er stond nog een cadeau?! Een eigen eerste fiets! Dus meteen aankleden en naar buiten op de driewieler naar de eendjes toe. Om half tien waren we weer thuis en gingen we naar een grote indoorspeeltuin met glijbanen, een ballenbak en een luchtkussen. Tussen de middag poffertjes, patatjes, nuggets en limonadesiroop. Eenmaal thuis meteen haar bedje in voor haar middagdutje. Ze zong zichzelf in slaap met 'lang zal ze leven' en 'hanky panky shanghai'. Ze zingt sowieso erg graag en al hele liedjes! 'Zagen, zagen, wiedewiedewagen', 'het regent' & 'witte zwanen, zwarte zwanen' zingt ze helemaal!

Rond half drie werd ze wakker en zijn we ergens een lekker taartje gaan eten met een clowntje erop en hebben we gewoon even boodschappen gedaan. 's Avonds aten we simpel, maar lekker snijbonen, aardappelen en een slavink, om ook aan de benodigde vitamine's te komen

Het was een heerlijke dag voor pa&moe, maar vooral voor ons prachtige, lieve en slimme meisje!

* is de koffie nog niet klaar? Neenee, neenee, doe me dan een kopje thee

baby! We hebben gisteren de 20weken-echo gehad en daar heeft ons tweede wondertje de hele checklist gehaald! We houden het geslacht nog even geheim totdat we de belangrijkste mensen door middel van een geslachtsfeestje hebben laten weten of het een jongetje of meisje is.

Mijn placenta zit dit keer aan de voorkant, zoals ik al dacht. Dit keer is het schoppen allemaal wat zachter en minder vaak,  dus dat slaapt wel lekker. Vorige keer weet ik dat ik vaak wakker lag of wakker werd gemaakt door schopjes. Dit keer is het overdag en 's avonds een paar keer en als ik het uitlok door te prikken, krijg ik ook vaak respons.

Voor Moppie hebben we een nieuw kamertje besteld en hele leuke accessoires die hopelijk snel binnenkomen. De aannemer begint de derde week van januari aan het maken van twee kamers, zodat we weer volop ruimte hebben voor ons tweede kindje. Dan kunnen we beginnen met het kamertje maken voor moppie, zodat zij vanaf haar tweede verjaardag ongeveer daar in kan trekken. Over 2 maanden is dat alweer!

Het babykamertje laten we of helemaal hetzelfde xf3f we veranderen wat kleurtjes op de muren. Een nieuw kindje verdient ook een eigen inrichting vinden we eigenlijk. Maar het ziet er nog heel mooi uit, dus ook weer zonde van al het werk. Dxe1xe1r kunnen we nog twee maanden over nadenken.

Zodra het af is, zal ik foto's plaatsen in ieder geval!

Een kloppend hartje vanuit je buik. Vandaag 12 weken en 4 dagen zwanger! Joehoe!

Een vreselijke tijd achter de rug met veel spugen, zelfs inclusief uitdroging. xc9xe9n keer (de eerste en laatste tot nu toe) hyperventilatie wegens paniek hoe ik 'dit redden moest'.

En nu mag het Grote Genieten beginnen. Mijn baarmoeder is al erg groot, twee vingers onder de navel. Dat had ik vorige keer met 16 weken! En eindelijk kom ik weer een beetje aan, want er was weinig van me over. Maar inmiddels dus weer honger voor twee. Ha! Vannacht werd ik er zelfs wakker van en heb maar een stuk chocoladeletter gegeten nadat ik al een uur wakker lag…

Hxe9xe9rlijk!

En Moppie? Die wist het eerder dan wij, want deed mijn t-shirt omhoog, legde haar hoofd op mijn buik en zei: "Aaaaahhhh…." Wat een instinct, hxe8?! En ze is ineens geobsedeerd door bibi's.

 
Misschien is het al opgevallen dat het hier steeds kariger wordt wat betreft foto's van Moppie. Dat is niet omdat we minder foto's maken, maar omdat ze allemaal bewogen zijn of van 1 centimeter afstand. Het meisje heeft geen tijd voor foto's namelijk, tenzij ze zelf degene is die over de camera mag beschikken. Dit resulteert meestal in een vereeuwigd achteraanzicht of grijpgraag handje. Tips zijn welkom

Verder heb ik vandaag mijn bestelling van www.staartjesenstrikjes.nl binnen gekregen en wxe1t een cadeautje is dat om het uit te pakken, zeg! Op deze foto heeft Moppie een speldje in die we cadeau hebben gekregen. Het staat niet echt bij haar outfit, maar we moesten natuurlijk even een modeshow lopen voor Mister

Het echte opvoeden is voor mijn gevoel nu overigens echt begonnen. Ze probeert ons steeds meer uit en driftbuien horen er soms even bij. Laten we zeggen dat ze ongeveer 95 % van de tijd heel erg lief is, mak zelfs. De overige 5 % is ze aan het uitproberen. Tijdens het wandelen ineens wegrennen met een ondeugend hoofd bijvoorbeeld of met haar voorhoofd op het laminaat bonken (zachtjes hoor). Ook dat moet op de foto. Dan zit ze immers even stil

Angst om wat komen gaat verandert soms in teleurstelling om wat niet komt.

En wijsheid is pas wijsheid als je er iets van leert, toch?

Zij die op vrijdagavond – tot nog toe alcoholvrij, heus! – alleen thuis is zal in raadselen spreken denken  Het bakken van ei met tomaat, spek en ui verlicht het leven en daarmee de ziel. Tabee, vrinden!

Angst om wat komen gaat verandert soms in teleurstelling om wat niet komt.

En wijsheid is pas wijsheid als je er iets van leert, toch?

Zij die op vrijdagavond – tot nog toe alcoholvrij, heus! – alleen thuis is zal in raadselen spreken denken  Het bakken van ei met tomaat, spek en ui verlicht het leven en daarmee de ziel. Tabee, vrinden!

Kleine dingen die het leven trachten te verzieken, maar daar niet in slagen:

Een boterham met gestampte muisjes eten, waarvan de muisjes vooral de kamer doorvliegen of – erger nog – je neus binnendringen. Geheel & al te voorkomen door tijdens het nemen van een hap uwer adem in te houden.

Note to self: voortaan anijshagel? Al is de irritatie nog zo snel, mijn optimisme overwint het wel. Puh.

Zo eet ze helemaal zelf met haar zilveren bestekje. Is ze voor het eerst naar de kapper geweest en heeft ze nu een echt "volwassen" kapsel. Knuffelt ze voor het eerst met haar knuffelhondje, terwijl ze 'woefwoef' zegt. Krijgt de pop een kusje (een xe9cht kusje, ze kxe1n het!) stopt ze haar in bed en dekt ze haar toe. Komt ze me na een dag werken in de armen vliegen om lekker te knuffelen. Is ze gek op het gewone eten i.p.v. de potjes. Als ze het maar precies zo mag eten als wij doen en het geen "kinderversie" is. Dus mxe9t ui, knoflook en peper. En aait ze ons als ze ons 'ineens' heel lief vindt. Door me met twee handjes aan weerzijden van m'n gezicht beet te pakken. Vindt ze ijsjes helemaal niet zo lekker. En 'op het potje gaan' maar raar. Juicht ze met 'hoi,hoi,hoi' als men juicht om een doelpunt. Klimt ze zelf de trap op van de glijbaan en gaat ze zelf zitten om zich af te zetten. En heeft ze nu vier tandjes en ziet ze er hartstikke wijs uit. Met glimmende pretoogjes erbij.

Maar bovenal is gewoonweg een heus minipeutertje. Hxe9xe9rlijk!!

Het schijnt best raar te zijn dat Moppie tijdens het spelen opstaat, naar de tussendeur richting trap loopt, daar wacht tot we deur open doen, dan de trap beklimt, naar haar kamertje loopt, zich omdraait en een kusje geeft, 'doeidoei' zegt en in bed probeert te klimmen. Dan doe ik haar kleertjes uit behalve luier & broekje en leg haar in bed. Doet zij haar duimpje in haar mond en zwaait met het andere handje totdat we de kamer uit zijn.

En dit alles valt bij ons thuis onder de noemer 'aangeven dat je naar bed wilt' en vinden wij gewoon.

Hoe gaat dit bij jullie thuis?